آماده سازی و آسیاب گندم

اسياب كردن يك عمل فيزيكي است كه به منظور جداكردن پوسته وجوانه از اندوسپرم وتبديل آندوسپرم به ذرات ريز با اندازه وحتي تركيب شيميايي معيين آرد انجام ميگيرد. وسابقه اي بسيار طولاني دارد. شايد اولين روش بو دادن دانه وخرد كردن آن بوده كه به دنبال آن آرد كردن دانه به وسيله دو جسم سخت واز حدود۱۸۰۰ سال پيش از ميلاد با استفاده از آسياب هاي سنگي وسر انجام با آسياب هاي آبي وبادي مرسوم شده وامروزه بيشتر از آسياب هاي مكانيكي يا غلتكي استفاده مي شود .
آسياب كرد نوعي هنر وتكنيك است كه كار آن جدا كردن ؛ most of the best least of the worst است اين عمل داراي مراحل مختلفي است كه مهم ترين آنها عبارتند از:
۱-۲٫ تميز كردن گندم
۱-۱-۲٫ جداكردن ناخالصي ها
گندم در بدو ورود به آسياب داراي مقاديرزياد ناخالصي ها ي مختلفي است كه نوع ومقدار آنها بسته به نحوه برداشت محصول وكاشت آن متفاوت است وبويژه در مورد گندم هاي بومي در مقايسه با گندم وارداتي نوعي اين ناخالصي ها فرق مي كند . بنابراين آسياب هاي مجهز ، بايد داراي وسايل لازم براي جداكردن اين ناخالصي ها ياشند، ناخالصي هاي موجود در گندم را متوان به صورت زير طبقه بندي نمود.
-بذر علف هاي هرز ، مانند سياه تخمه ،ناخنك،تلخه،فرفيون،تانوره كه سمي هستند ووجودشان تاثير نامطلوبي بر ويژگي ها حسي آرد وفراوردهاي حاصل از آن دارد.دانه سايرغلات ،باقيمانده هاي گياهي مانند كاه وكوزل،جو،ذرت،حبوبات.
-موادي كه منشاءحيواني دارند مانند فضولات وباقيمانده هاي حشرات
– مواد معدني،گل ولاي،گرد وخاك ،سنگ ريزه،قطعات فلزي گوناگون كه به ماشين هاي آرد سازي هم آسيب مي رساند واز جمله ناخالصي ها ي آسيب رسان محسوب مي شود.
– ساير ناخالصي ها مانند پارچه ،كاغذ،اشياءپلاستيكي ،نخ
– ناخالصي هاي بالا همراه با دانه هاي آسيب ديده ،دانه هاي لاغر وچروكيده ودانه هاي شكسته را به طور كلي screenings نامند كه كه به اسم هاي ديگري مانند Besatz در اروپا و Dokage در آمريكا هم خوانده مي شود وبه طوري كه ملاحظه مي شود،ناخالصي ها ي گندم ازيك نوع نيستند.وبه همين جهت براي جدا كردن آنها بايد از روش هاي گوناگون استفاده شود . اين كار با توجه به وزن مخصوص دانه گندم وشكل ظاهري آن وهمچنين ويژگي هاي ناخالصي ها امكان پذير است.
ناخالصي هاي موجود درگندم،پيش ازآسياب كردن آن بايد جدا شوند.
زيرا برخي از ناخالصي ها مانند ارگوت وتخم گياه سر شكافته ،مقداري مواد رنگي يا سمي به محصول اضافه مي كنندوبر عكس برخي از آنها موجب رنگ بري ارد مي گردند، بعلاوه سنگ ريزه ها وقطعات فلزي موجب خرابي دستگاه ها وخطر آتش سوزي در كار خانه مي شوند وبهرحال وجودشان در محصول مطلوب نيست .
ناخالصي هاي ديگررا با توجه به اينكه در مقايسه با دانه گندم داراي ابعاد ،شكل،سرعت پرتاب در برابر جريان هوا،وزن مخصوص،ويژگيهاي مغناطيسي والكترواستاتيك ،رنگ ناصاف بودن سطح،متفاوت هستند ،مي توان بر اساس عوامل فيزيكي گوناگون از محصول جدا نمود.
نا خالصي هايي كه از دانه هاي گندم جدا مي شوند را به دو دسته افت مفيد شامل دانه هاي شكسته ،لاغر چروكيده،صدمه ديده،حشره زده ،دماديده،جوانه زده ،سرما زده و نارس وافت غير مفيد مانند بذر علف هاي هرز ،سنگ كلوخ ،ذرات فلزي،كاغذ،پارچه وپلاستيك تقسيم مي كنند برابرضوابط فعلي مقدار افت تا ۴%ومقدار افت غير مفيد تا ۲% مجاز است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *